Vakantieherinneringen

Midden september: Iedereen is al goed gerodeerd na het verlof en ook de scholen komen stillekesaan weer op kruissnelheid. De radioberichten over het verkeer getuigen van de toegenomen activiteit na de typische, zomerse loomheid.

Andere jaren lijkt midden september de vakantietijd al mijlenver achter ons te liggen. Maar dit jaar is dat toch een beetje anders. Ik denk nog vaak aan onze vakantie in NY. Wellicht niet de meest spetterende reis in de kinderlijke beleving van C en al bij al best wel vermoeiend voor Silvie en ik (vooral de jetlag hadden we niet goed ingeschat).

Maar toch. Misschien net omwille van het vermoeiend karakter van de trip en de oneindige stroom van prikkels in die dagen, heb ik het gevoel dat dit een once in a lifetime experience was.

Maar kom, ik moet hier ook niet té lyrisch worden. Het is niet omdat ik het leuk vond dat ook C dat vond. Hij vindt een weekendje Centerparcs of een kampeertripje wellicht 100 keer leuker. Zo bekeken is het vanuit economisch oogpunt een stuk meer fun per euro om een tentje naast een zwembad ofzo te plaatsen. Na een paar nachtjes op de grond slapen zal ik ook wel een jetlag-gevoel krijgen.

Dju toch. Had ik eerder moeten opkomen.

Kwaliteit en klantvriendelijkheid: Praktijkervaring

C wou heel graag eens gaan kamperen. Dat leek me wel een tof idee, op voorwaarde dat het mooi weer was. Daarom had ik op voorhand niets gereserveerd. Enkel de dag voor het vertrek keek ik eens op internet om te zien waar in Europa er mooi weer was. In het Zuiden van Frankrijk bleek het nogal warm te zijn en niet te regenen. Na het lezen van de positieve commentaren op internet over camping Les Peneyrals, belde ik eens om te vragen of er nog plaats was. De vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn zei dat ik gerust mocht afkomen. Ze zouden wel een plaatsje vinden. Welgezind reden C en ik naar de Dordogne.

Ter plaatse werden we zeer vriendelijk ontvangen door de eigenaar. We mochten plaats nemen op een golfkarretje om ons de camping en de vrije plaatsen te tonen. Uiteindelijk bleek dat de gewone plaatsen al volzet waren en dat hij ons een plaatsje aanbood op een grasplein dat enkel in heel drukke periodes werd bezet. Op die manier stelde de eigenaar zich zo klantvriendelijk mogelijk op (anders moesten we nog gaan rondrijden in de buurt op zoek naar een andere camping), maar omdat deze pleinen erg dicht lagen bij de disco en het speelplein, waren ze wel erg lawaaierig. Wat inboeten op kwaliteit dus...

Ik denk die in de dienstensector werkt, wel eens met die spanning wordt geconfronteerd. Nu ervaarde ik de spanning eens 'van de andere kant'. Gelukkig viel het lawaai al bij al goed mee en kon vooral C zeer goed slapen. Ikzelf heb er ook een mooi voorbeeld aan overgehouden voor als ik nog eens les moet geven...